داریوش دالوند: پیچینگ، المپیک تولیدکنندگان است؛ برای ارائه توانایی‎هایشان در رقابتی شفاف

داریوش دالوند

داریوش دالوند در گفتگو با خبرنگار رویازی: رویداد پیچینگ رویازی را یک اتحاد بین بخش خصوصی و دولتی می‌دانم به منظور عملیاتی کردن ایده پیچینگ در صنعت انیمیشن ایران

رویازی از نظر داریوش دالوند

هدف رویازی این است که مجموعه‌ی تولیدکنندگان در ارائه محصولات‌شان به بلوغی برسند که ارتباط بهتری با سفارش‌دهندگان برقرار کنند. این به چه معناست؟ در فرایند پیچینگ، خریداران و سفارش‌دهندگان نیز به سایت رویازی مراجعه می‌کنند. بنابراین می‌توان گفت رویازی تسهیل‌گر ارتباط خریدار و فروشنده یا سفارش‌دهنده و تولیدکننده در حوزه انیمیشن است. علاوه بر این شفاف‌کننده‌ی این ارتباط نیز هست. به سفارش‌دهنده و یا خریدار احتمالی این امکان را می‌دهد که به بهترین نحو با تمام تولیدکنندگان خوب بازار آشنا شود، قیمت‌ها را بداند، مقایسه کند و با مناسبترین گزینه وارد مذاکره شود. به تولیدکنندگان و فروشندگان نیز اجازه می‌دهد که هم توان تولید و هم محصولات‌شان را در ساختاری منسجم، عرضه کنند.

جای خالی رتبه‎بندی

وی افزود: تقریباً روز یا هفته‌ای نیست که یک برگه استعلام روی میزم نباشد؛ سفارشهایی با اهداف فرهنگی یا تبلیغاتی. آفت بزرگی که در این روش استعلام‌گیری وجود دارد این است که: استعلام از تولیدکنندگان مختلف با توانمندی‌های بسیار متفاوت از کم کیفیت تا با کیفیت فقط بر مبنای یک عدد گرفته می‌شود. زیرا شاخصهای مدونی در ارزیابی توانمندی تولیدکنندگان نداریم. در بحث راهسازی و ساختمان‌سازی پیمانکاران را رتبه‌بندی کرده‎ایم. ولی درمورد انیمیشن این کار را انجام نداده‌ایم. اگر پیچینگ به درستی انجام شود، استعلام کننده می‌داند استعلامش را باید برای کدام شرکت‌ها بفرستد؛ کدام تهیه‌کننده و تولیدکننده برای کار او مناسب است.

هدف اصلی پیچینگ لزوماً اعلام هزینه تولید از ناحیه تولیدکننده نیست. این حتی می‌تواند در مرحله بعد اتفاق بیفتد. بیشتر نوع ارائه دادن خود تولیدکننده مهم است. این فرصت در اختیار تولیدکنندگان قرار می‌گیرد که به نحو احسن خودشان را عرضه کنند. مطمئناً در این زمینه مشکلاتی فرهنگی بر سر راه است. ما معمولاً دانسته‎ها و یافته‌هایمان را به راحتی در اختیار دیگران قرار نمی‌دهیم ولی بالاخره باید از جایی شروع کرد و مطمئناً یک روز یخ این اتفاق خواهد شکست.

کسب آمادگی

اجازه دهید مثالی بزنم: کسی که می‌خواهد خودش را برای قهرمانی در المپیک آماده کند، حتی با بهترین امکانات و بهترین مربی‌ها امکان ندارد در المپیک قهرمان شود و مدال طلا بگیرد مگر قبلاً از مسابقات مختلف و از محل‌های عرضه مختلف، خودش را عرضه کرده باشد. ممکن است در آغاز، شکست‌های بسیاری را تجربه کرده‎باشد. (که اگر نکند شکست نهایی را در المپیک تجربه خواهد کرد. یعنی جایی که بیش‌ترین زیان را خواهد دید و جایی که بیش‌ترین هزینه را باید بپردازد.)

در صنعت انیمیشن ایران نیز دیر یا زود به ضعف‌های عرضه و قیمت‌گذاری خودمان واقف می‌شویم، رقابت در بازار را تجربه می‎کنیم و رفته رفته بهتر می‌توانیم رقابت کنیم. ممکن است در ابتدای کار دچار شکست‌هایی هم بشویم. قیمت، کم یا زیاد باشد و یا عرضه ناقص باشد؛ به خریدار کاملاً نگفتیم این قیمت برای چه سطح کیفیتی است. این امر نیاز به عرضه و اطلاع‌رسانی درست دارد، در ابتدا ممکن است افراد در عرضه دچار نقصان باشند ولی مطمئناً برای گرفتن آن مدال طلا، راهی غیر از این هم نیست.